POSLOWIE.
Anthony De Mello S. J. jest zarazem znany i nieznany w Polsce. Wydano prawie wszystkie jego ksiazki (Spiew ptaka, Verbinum,1989; Sadhana - Sciezka do pana Boga, Verbinum 1989; U zrodel, WAM, 1991, Minuta madrosci, WAM, 1991), choc dystrybucja ich byla dosc istotnie zawezona. Nie kazdy zainteresowany zawarta w nich problematyka mogl po nie siegnac. Podobny los, choc w mniejszym stopniu, dotknal Thomasa Mertona. Ze szkoda dla zycia duchowego Polakow obydwaj autorzy nie weszli do glownego obiegu czytelniczego w stopniu, na jaki zasluguja. A ich ksiazki to niewatpliwie bestsellery.
Anthony de Mello, jezuita, urodzil sie w 1931 roku w Bombaju, ukonczyl studia filozoficzne, teologiczne i psychologiczne. W pracach swych laczyl tradycyjna mistyke europejska - szczegolnie hiszpanska - z filozofia i mistyka Wschodu. Wykorzystywal swe psychoterapeutyczne umiejetnosci w pracy duszpasterskiej. Wykraczal zdecydowanie poza tradycyjne metody psychoterapeutyczne wchodzac w obszar psychologii duchowosci. W jego wypadku bylo to absolutnie uzasadnione. Byl on bowiem w wiekszym stopniu przewodnikiem duchowym niz psychoterapeuta. W pelni zasluzyl na miano jezuickiego guru - jakze niekonwencjonalnego! Zmarl nagle w 1987 roku.
Przebudzenie jest zbiorem rekolekcji wygloszonych przez Anthony'ego De Mello, ktorych nie zdazyl juz zredagowac. Dokonal tego jego wspolpracownik i spadkobierca J. Francis Stroud. Nie dziwmy sie, ze maja one taka, czasem moze irytujaca, forme. Pozornie nieuporzadkowane mysli, watki wielokrotnie powtarzane oddaja najlepiej spontanicznosc jego wypowiedzi. Niekiedy dosc dowolnie cytuje slowa z Pisma Swietego czy slowa mistykow lub filozofow. Polski Wydawca tam tylko, gdzie ze stuprocentowa pewnoscia mogl zidentyfikowac cytowany fragment, przytacza polskie tlumaczenie odnosnego tekstu. W pozostalych przypadkach tlumaczono slowa de Mello. Postapilismy tak, wychodzac z zalozenia, iz o wiele wazniejsze w tych rekolekcjach jest ich znaczenie dla przemiany duchowej czytelnika niz wiernosc tekstowi, na jakim Autor prowadzi swoje rozwazania. Uzasadnia to pieknie de Mello w przypowiesci, jaka przedstawil w Spiewieptaka.
Dialog pomiedzy nowo nawroconym ku Chrystusowi a jego niewierzacym przyjacielem:
- Tak wiec nawrociles sie ku Chrystusowi?
- Tak.
- W takim razie na pewno duzo o Nim wiesz. Powiedz mi, w jakim kraju sie narodzil?
- Nie wiem.
- Ile mial lat, gdy umarl?
- Nie wiem.
- Wiesz przynajmnsej, ile kazan wyglosil?
- Nie wiem.
- Prawde mowiac, wiesz bardzo malo jak na czlowieka, ktory twierdzi, ze nawrocil sie ku Chrystusowi.
- Masz racje. Wstydze sie, ze tak malo o Nim wiem. Ale jednak cos o Nim wiem.
Przed trzema laty bylem pijakiem. Mialem dlugi. Moja rodzina rozpadala sie. Moja zona i dzieci baly sie moich nocnych powrotow do domu. A teraz przestalem pic, nie mam dlugow, nasz dom jest szczesliwym domem, dzieci z tesknota wypatruja co wieczor mojego powrotu. Wszystko to zrobil dla mnie Chrystus. I to jest to, co wiem o Chrystusie.
Znac naprawde, znaczy zostac przemienionym przez to, co sie zna.